பாபர் மசூதி இடிப்புக் குற்றவாளிகளுக்கு விரைவில் தண்டனை தேவை -திருப்பத்தூர் திராவிடர் கழக தீர்மானம்

திருப்பத்தூர் திராவிடர் கழகப் பொதுக்குழுவில் நிறை வேற்றப்பட்ட தீர்மானங்களில் ஒன்று பாபர் மசூதி இடிப்புக் குற்றவாளிகளுக்கு விரைவில் தண்டனை தேவை என்பதாகும்.

தீர்மானம் வருமாறு:

450 ஆண்டுகளுக்குமுன்பு அயோத்தியில் பாபரால் கட்டப்பட்ட பாபர் மசூதி - 1992 டிசம்பர் 6 ஆம் தேதி - அண்ணல் அம்பேத்கர் நினைவு நாளில் பா.ஜ.க. - மற்றும் சங் பரிவார்க் கும்பலால் இடித்து நொறுக்கப்பட்டது.

18 ஆண்டுகள் உருண்டோடிய பிறகும், பாபர் மசூதியை இடித்த குற்றவாளிகள்மீதான தண்டனை இதுவரை வழங்கப்படாத நிலையில்,

அயோத்தி - பாபர் மசூதி இடிக்கப்பட்ட இடம் யாருக்குச் சொந்தம் என்ற வழக்கில் அலகாபாத் உயர் நீதிமன்ற நீதிபதிகள் தரம்வீர் சர்மா, சுதிர் அகர்வால், சி.யு. கான் ஆகிய மூவரும் சட்டத்தின் அடிப்படையில், ஆவ ணங்களின் அடிப்படையில் இல்லாமல் வெறும் நம்பிக்கை என்பதை முக்கியமாக மய்யப்படுத்தி வழங்கியுள்ள தீர்ப்பு (க்ஷநடநைக யனே கயவை) சட்டம், நீதி, மதச் சார்பின்மை, சிறுபான்மை மக்களுக்குப் பாதுகாப்பு உள்ளிட்ட அனைத்துப் பொதுத் தன்மைகளையும் அடித்து நொறுக்கக் கூடியதாகும்.

சட்டங்களையும், சாட்சியங்களையும் புறந்தள்ளி, சட்டப்படியான நீதிமன்றம் (ஊடிரசவ டிக டுயற) என்பதற்குப் பதிலாக நம்பிக்கை மன்றம் (ஊடிரசவ டிக கயவை) என்ற நிலை ஏற்படக்கூடிய அபாயம் இதன்மூலம் ஏற்படுத்தப்பட்டு விட்டது.

சிந்தனைக்கு இடம் கொடுக்காத நம்பிக்கை என்பது மூட நம்பிக்கையாளர்கள் பொதுவாகப் பயன்படுத்தும் மலிவான ஒரு சொல்லாகும். அதனை ஒரு உயர்நீதிமன்றம் பயன்படுத்தி இருப்பது ஏற்கத்தக்கதல்ல!

யாருக்குச் சொந்தம் என்ற வழக்கில் கட்டப் பஞ்சாயத்து முறையில் பாகப் பிரிவினை வழக்காக இதனை அலகாபாத் உயர்நீதிமன்றம் மாற்றிவிட்டது.

பாபர் மசூதி இடிக்கப்பட்ட காலகட்டத்தில், அயோத்திப் பிரச்சினையில் இடம் யாருக்குச் சொந்தம் என்பதில் கருத்துக் கூறத் தயாராக இல்லை என்று உச்சநீதிமன்றம் கைவிரித்துவிட்ட நிலையில், மீண்டும் அலகாபாத் தீர்ப்பினை மேல்முறையீடாக உச்சநீதிமன்றம் விசாரிக்கும் ஒரு நிலை ஏற்பட்டு இருப்பது விசித்திரமான நிலையாகும்.

1947 ஆகஸ்ட் 15 இல் இருந்த நிலை எதுவோ அதுவேதான் தொடரப்படவேண்டும் என்று 1991 ஆம் ஆண்டு வழிபாட்டுத் தலங் கள் பற்றிய சிறப்புச் சட்டம் கூறும் நிலையினை உறுதிப்படுத்த வேண்டும் என்று மத்திய அரசை இப்பொதுக்குழு வலியுறுத்துகிறது.

வரலாற்றில் பின்னோக்கிப் பயணத்தைத் தொடங்கினால், அது வேண்டத் தகாத புதிய தலைவலிகளை ஏற்படுத்தும் என்பதையும், குறிப்பாக ஆயிரக்கணக்கான புத்த விகார்கள் இந்துக் கோயில்களாக மாற்றப் பட்டுள்ள நிலையைப் பரிசீலித்து இந்துக் கோயில்களை பழையபடி புத்த விகார்களாக மாற்ற வேண்டும் என்ற சிந்தனையும், போராட்டமும் வெடிக்க வாய்ப்புள்ளது என்பதையும் இப்பொதுக்குழு சுட்டிக்காட்டுகிறது.

பாபர் மசூதி இடிப்பு வழக்கில் குற்றம் சுமத்தப்பட்டுள்ளவர்கள் அத்தனைப் பேரும் விளம்பரம் பெற்ற அரசியல் பிரமுகர்கள் ஆதலால் அவர்கள்மீதான தண்டனை அளிப்பதில் சட்டம் - நீதிமன்றம் தயக்கம் காட்டுகிறது என்பது வெளிப்படை.

சட்டத்துக்குமுன் அனைவரும் சமம் என்று பெருமையாகக் கூறிக் கொள்வதில் மட்டும் குறைச்சல் இல்லை.

பாபர் மசூதி இடிப்பின் எதிரொலியாக மும்பையில் நிகழ்ந்த வன்முறை தொடர்பான வழக்கு விசாரிக்கப்பட்டு, தீர்ப்பும் வழங்கப்பட்ட நிலையில், மூல வழக்கு மூலையில் குறட்டை விடுகிறதே - ஏன் என்ற கேள்வி எழாதா?

துணைப் பிரதமராக இருந்த அத்வானி போன்றவர்கள் நீதி மன்றத்தில் வழக்கை விரைவாக நடத்திட ஒத்துழைப்புக் கொடுக் காமல், வழக்கிலிருந்து தம்மை விடுவித்துக் கொள்ளும் தந்திரத் தில்தான் ஈடுபட்டனர் என்பது எத்தகைய வெட்கக்கேடு - பா.ஜ.க. வின் தார்மீகத்தின் சாயம் இதன்மூலம் வெளுத்துவிடவில்லையா?

லிபரான் ஆணையத்தின்முன் அத்வானி வந்தபோது, அரசு தரப்பு வழக்கறிஞர் கேட்ட கேள்வி கடுமையாக இருப்பதாகவும், அவரிடம் மென்மையான முறையில் கேள்வி கேட்கப்படவேண்டும் என்று அரசு வழக்கறிஞருக்கு அழுத்தம் கொடுக்கப்பட்டதை சம்பந்தப்பட்ட வழக்குரைஞர் வெளிச்சத்துக்குக் கொண்டு வந்துவிட்டாரே!

அத்வானி தலைமையில் சங் பரிவார் - காவிக் கும்பல் பட்டப் பகலில் பாபர் மசூதியை இடித்ததற்குக் கனமான சாட்சிக்குவியல்கள் இருக்கின்றன. வீடியோ காட்சி உள்ளது. நேரில் பார்த்த செய்தியாளர்கள் இருக்கிறார்கள். அத்வானியின் பாதுகாப்புக்கு அதிகாரப்பூர்வமாகச் சென்ற பாதுகாப்பு அதிகாரி அஞ்சு குப்தா என்ற பெண் அய்.பி.எஸ். அதிகாரியே, எல்.கே. அத்வானி, வினய் கட்டியார், உமாபாரதி, சாத்வி ரிதம்பரா ஆகியோர் பாபர் மசூதியை இடித்துவிட்டு அந்த இடத்தில் ராமன் கோயிலைக் கட்டவேண்டும் என்று கரசேவகர்களைத் தூண்டும் வகையில் பேசினார்கள் என்று ரேபரேலி சி.பி.அய். சிறப்பு நீதிமன்றத்தில் சாட்சியம் அளித்துவிட்டார். அதைவிடக் கொடுமை நாடாளுமன்றத்தில்- மக்களவையில், எதிர்க்கட்சித் தலைவர் சுஷ்மா சுவராஜ் (பா.ஜ.க.) கொஞ்சம்கூட கூச்சப்படாமல், மிகமிக வெளிப்படையாக ஆமாம், பாபர் மசூதியை இடித்தது நாங்கள்தான் - தண்டனையை ஏற்கத் தயார் என்று பேசியிருக்கிறார் (8.12.2009). இதற்குப் பிறகும் தூங்கு மூஞ்சி நீதிமன்ற நடவடிக்கைகள் ஆமை வேகத்தில் நகர்கிறது என்றால், இதன் பின்னணி சாதாரணமானதா என்ன என்ற அய்யம் பொது மக்களுக்கு எழாதா? ரேபரேலி சி.பி.அய். சிறப்பு நீதிமன்றம் அவர்களைக் குற்றவாளிகள் என்று தீர்ப்பு அளித்தாலும்கூட, அதற்குப்பின் உயர்நீதிமன்றம், உச்சநீதிமன்றம் என்று சொல்லி காலத்தைக் கரியாக்கிவிடமாட்டார்களா?

இந்தியாவில் சட்டமும், நிருவாகமும், நீதித்துறையும் எந்தத் தரத்தில் இருக்கின்றன என்பதற்கு இந்த வழக்கு ஒன்று போதுமானது.

எந்த வன்முறையை மேற்கொண்டாலும், அரசியல் செல்வாக்கு என்பது பின்னணியில் இருந்தால், பெருங்கூட்டமாக ஒன்றைச் செய்தால், அவர்களை ஒன்றுமே செய்ய முடியாது என்பதுதான் இன்றைய பிரத்தியட்ச நிலையாகும்.

இந்தத் துணிச்சலால்தான் ஆர்.எஸ்.எஸ்., சங் பரிவார்க் கும்பல் நாடு தழுவிய அளவில் சிறுபான்மை மக்களுக்கு எதிராக வன்முறை வெறியாட்டங்களில் ஈடுபட்டு வருகிறது.

1992 ஆம் ஆண்டு பாபர் மசூதி இடிப்புக்குப்பின் இந்தியா முழுமையும் நடைபெற்றுள்ள குண்டுவெடிப்புகளுக்கு இந்தக் கும்பல்தான் காரணம் - திட்டமிட்ட சதி வலைப்பின்னல் இருந்திருக்கிறது என்பது இப்பொழுது வெளிச்சத்துக்கு வந்துவிட்டது.

மாலேகான் குண்டுவெடிப்பு என்ற ஒரு கயிற்றின் முனையைத் தொட்டுக்கொண்டே போனால், அது மும்பை குண்டு வெடிப்பு, அய்தராபாத் மெக்கா மஸ்ஜித், அஜ்மீர் தர்கா ஷெரீஃப், அகமதாபாத் குண்டுவெடிப்புகள் தென்காசி வரை இந்தக் கூட்டத்தின் கைவண்ணம் இருப்பது தெரிய வந்தது.

இந்த உண்மைகளை வெளியுலகுக்குக் கொண்டு வந்த காவல்துறை உயர் அதிகாரி சுட்டுக் கொல்லப்படுகிறார் என்பதெல்லாம் சாதாரணமானதுதானா?

நாட்டில் என்ன நடக்கிறது? இவ்வளவுக்குப் பிறகும்கூட பாபர் மசூதி இடிப்புப் பேர்வழிகள் மீதான வழக்கு விசாரணையில் வேகம் காணப்படவில்லை.

இதனைத்தான் திருப்பத்தூர் தீர்மானம் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

இந்த வழக்கில் குற்றவாளிகள் தண்டிக்கப்படாதவரை இந்தியாவின் சட்ட- ஒழுங்கு என்பதெல்லாம் அசல் கேலிக்குரியதுதான்.

அரசியல் கட்சிகள் இதில் இன்னும் கூடுதல் கவனம் செலுத்தியிருக்கவேண்டும் என்பதே நமது கருத்தாகும்.
http://www.viduthalai.periyar.org.in/20101027/news07.html

மதம் யானைகளுக்குப் பிடிக்கலாம்; ஆனால், மனிதனுக்குப் பிடிக்கலாமா?

செப்டம்பர் 24

வரும் 24 ஆம் தேதி அன்று - அயோத்தி தொடர் பான - நீண்ட கால நிலுவையில் உள்ள வழக்கின் இறுதித் தீர்ப்பு அளிக்கப்பட உள்ளது. பிரச்சினை செய்யப்பட்ட - அந்த இடம் யாருக்குச் சொந்தம் என்பதற்கான தீர்ப்பு இது.
தீர்ப்பு யாருக்குச் சாதகமாக இருந்தாலும், கலவரம் வெடிக்கும் என்ற அச்சத்தில் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் மிக விரிவாகச் செய்யப்படுவதாகத் தகவல்கள் கூறுகின்றன.
ஏதோ அயோத்தியில் மட்டுமல்ல; இந்தியா முழுமையுமே அதன் பிரதிபலிப்பு இருக்கும் என்ற எதிர்பார்ப்பில் துணை இராணுவப் படை உள்பட களத்தில் இறக்கிவிடப்பட்டுள்ளனர். பல இடங்களிலும் கொடி அணிவகுப்பும் நடத்தப்பட்டுள்ளது.
தீர்ப்பு பாதகமாக இருந்தால் உச்சநீதிமன்றத் திற்குச் செல்லுவோம் என்று இப்பொழுதே லால்கிஷண் அத்வானி புலம்ப ஆரம்பித்துவிட்டார்.
நீதிமன்றம் கூறும் ஒரு தீர்ப்பு நாட்டில் கலவரங்களை உண்டாக்கும் என்ற ஒரு நிலை - நாடு நாகரிகத் துடன்தான் இருக்கிறது என்பதற்கு அடையாளமா?
மதம் என்றால் ஒழுக்கத்தை வளர்க்கக் கூடியது என்று சொல்லுவதெல்லாம் எவ்வளவு பெரிய மோசடி என்பது இதன்மூலம் விளங்கவில்லையா?
மதம் யானைகளுக்குப் பிடிக்கலாம்; ஆனால், மனிதனுக்குப் பிடிக்கலாமா? மதம் யாருக்குப் பிடித் தாலும் அது ஆபத்துதான் என்பது யதார்த்தமானது.
மத சம்பந்தமான இதுபோன்ற பிரச்சினையில் - ஏற்கெனவே ஒரு நிலைப்பாட்டை மத்திய அரசு எடுத்திருந்தது. 1947 ஆகஸ்ட் 15 ஆம் தேதியில் எந்த நிலைப்பாடோ அது தொடரும் என்று ஒரு முடிவு எடுக் கப்பட்டு இருந்தது. அயோத்தி பிரச்சினையில் அது ஏன் கடைப்பிடிக்கப்படவில்லை என்பது புதிராக உள்ளது.
இந்த ஒரு பிரச்சினையோடு இது முடிந்துவிடக் கூடியதுதானா? வேறு சில இடங்களில் உள்ள வழி பாட்டு நிலையங்கள்பற்றியும் பிரச்சினை எழுப்பப்பட் டால், அதன் விளைவு என்ன என்பதைச் சிந்திக்க வேண்டாமா?
இன்றைக்கு இருக்கிற பெரும்பான்மைக் கோயில் கள் ஒரு காலகட்டத்தில் புத்த விகார்களாக இருந் திருக்கின்றன என்பதற்கு எவ்வளவோ ஆதாரங்கள் உண்டே!
திருப்பதி வெங்கடாசலபதி கோயிலே புத்த விகாராக இருந்ததுதான் என்று ஆய்வுகள் கூறு கின்றன. காஞ்சிபுரத்தில் உள்ள மீனாட்சி கோயில் தாராதேவி ஆலயம் என்பதற்கும், ஏகாம்பரநாதர் கோயில் புத்தர் கோயில் என்பதற்குமான ஆதாரங் களை மயிலை சீனி. வெங்கடசாமி பவுத்தமும் - தமிழும் என்ற நூலிலே குறிப்பிட்டுள்ளார்.
பல இந்துக் கோயில்களின் இடிபாடுகளில் புத்தர் சிலைகள் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளன. அயோத்தியில் பிரச்சினை எழுப்பும் இந்துத்துவாவாதிகள், இந்தப் பிரச்சினைகளையும் திறந்த மனத்தோடு எதிர்கொள்ளத் தயாராக இருப்பார்கள் என்று எதிர்பார்க்க முடியாது.
அயோத்தியில் பாபர் மசூதி இருந்த இடம் - ராமன் பிறந்த இடம்தான். இதனை நீதிமன்றம் தீர்மானிக்க முடியாது - இது எங்கள் நம்பிக்கைப் பிரச்சினை என்று இந்துத்துவாவாதிகள் தொடக்க முதலே கூறிக் கொண்டுதான் வந்திருக்கின்றனர்.
பாபர் மசூதி இடிக்கப்பட்ட இடம் இஸ்லாமியர் களுக்குத்தான் சொந்தம் என்று நீதிமன்றம் கூறினால், அதனை இந்துத்துவாவாதிகள் காவிக் கூட்டம் கண்டிப்பாக ஏற்றுக்கொள்ளப் போவதில்லை. இதற்கான முன்னோட்டமாகத்தான் தொடர்ந்து அவர்கள் கூறிக்கொண்டு வந்ததாகும்.
நீதிபதி லிபரான் ஆணையம் வெளியிட்ட தகவல் களை அவர்கள் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லையே! பாபர் மசூதி இடிப்பில் வாஜ்பேயியையும் சம்பந்தப்படுத்தி அந்த ஆணையம் தெரிவித்துள்ள நிலையில், பூமிக்கும், ஆகாயத்துக்குமாகத் தாவிக் குதிக்கவில்லையா? நாடாளுமன்றத்தை நடத்தவிடாமல் முடக்க வில்லையா?
மற்ற மற்ற பிரச்சினைகளில் எல்லாம் நீதிமன்ற கருத்துகளை எடுத்துக்கூறி வக்காலத்து வாங்கிப் பேசும் சோ ராமசாமி போன்றவர்கள், லிபரான் ஆணையத்தின் கண்டுபிடிப்புகளை ஏற்றுக்கொள்ளும் பக்குவம் இல்லாமல்தானே எழுதுகோலைப் பிடித்தனர்.
இந்தியாவில் இந்து ராஜ்ஜியத்தை உண்டாக்கப் போகிறோம் என்று கூக்குரல் போடுபவர்கள், இசு ரேலுடன் சேர்ந்து இந்து ராஜ்ஜியத்தை வெளியில் இருந்து அறிவிக்கத் திட்டம் போட்டவர்கள், நீதிமன்ற தீர்ப்புகளை எல்லாம் மதிப்பார்கள் என்று எதிர்பார்க்க முடியாது.
தீர்ப்பு அவர்களுக்குப் பாதகமாக இருந்து சங் பரிவார்க் கும்பல் கலவரங்களில் ஈடுபட்டால், அதோடு அந்த அமைப்புகளுக்கு முடிவுரை எழுதுவதில் மத்திய அரசு உறுதியாக இருக்கவேண்டும் என்பதே நாட்டின் நலம் விரும்பிகளின் எதிர்பார்ப்பாகும். நடுவண் அரசு இதில் தெளிவாக இருந்தாகவேண்டும் என்றும் வலியுறுத்துகிறோம்.